سندرم دکرون چیست؟ علائم، درمان و تشخیص

آیا هنگام گرفتن لیوان، باز کردن درب بطری، بلند کردن کودک یا حتی استفاده از تلفن همراه در قسمت کنار شست و مچ دست احساس درد می‌کنید؟ این درد ممکن است تنها یک خستگی ساده نباشد و نشانه‌ای از سندرم دکرون باشد. این عارضه یکی از شایع‌ترین اختلالات تاندون‌های مچ دست است که در صورت بی‌توجهی می‌تواند انجام فعالیت‌های روزمره را با مشکل مواجه کند.

سندرم دکرون نوعی التهاب در غلاف تاندون‌های مسئول حرکت شست است. این بیماری معمولاً در اثر انجام حرکات تکراری، استفاده بیش از حد از دست یا وارد شدن فشار مداوم به مچ ایجاد می‌شود. اگرچه این مشکل در هر فردی ممکن است رخ دهد، اما در مادران تازه‌زایمان‌کرده، افرادی که با کامپیوتر کار می‌کنند، ورزشکاران و مشاغلی که نیاز به حرکات مکرر دست دارند، شیوع بیشتری دارد.

خبر خوب این است که در بسیاری از موارد، درمان سندرم دکرون بدون نیاز به جراحی و با روش‌هایی مانند استراحت، استفاده از بریس، داروهای ضدالتهاب و به‌ویژه فیزیوتراپی سندرم دکرون امکان‌پذیر است. تشخیص زودهنگام و شروع درمان مناسب، علاوه بر کاهش درد، از آسیب بیشتر تاندون‌ها و محدود شدن حرکت شست جلوگیری می‌کند.

در این مقاله به طور کامل با علت سندرم دکرون، علائم، روش‌های تشخیص سندرم دکرون، تست فینکلشتاین، درمان‌های غیرجراحی و جراحی، نقش فیزیوتراپی و راهکارهای پیشگیری آشنا خواهید شد.

سندرم دکرون چیست؟

سندرم دکرون (De Quervain’s Tenosynovitis) یک بیماری التهابی است که غلاف دو تاندون مهم در سمت شست مچ دست را درگیر می‌کند. این دو تاندون مسئول حرکت دادن و دور کردن شست از سایر انگشتان هستند و هنگام التهاب، حرکت آن‌ها با درد و محدودیت همراه می‌شود.

در حالت طبیعی، تاندون‌ها به‌راحتی داخل غلاف خود حرکت می‌کنند، اما زمانی که به دلیل فشار مکرر یا آسیب دچار التهاب شوند، فضای داخل غلاف تنگ‌تر شده و حرکت تاندون با اصطکاک بیشتری انجام می‌شود. همین مسئله باعث ایجاد درد شست دست و درد در قسمت خارجی مچ می‌شود.

بسیاری از بیماران در ابتدا تصور می‌کنند درد آن‌ها ناشی از پیچ‌خوردگی یا خستگی موقت است؛ در حالی که اگر درمان مناسب انجام نشود، التهاب به مرور شدیدتر شده و انجام ساده‌ترین کارهای روزمره نیز دشوار خواهد شد.

بیشتر بخوانید: سندرم تونل کارپال مچ چیست؟

علل سندرم دکرون

سندرم دکرون معمولاً در اثر وارد شدن فشار مکرر به تاندون‌های شست و مچ دست ایجاد می‌شود. هر عاملی که باعث استفاده بیش از حد از این تاندون‌ها یا ایجاد التهاب در آن‌ها شود، می‌تواند خطر ابتلا به این عارضه را افزایش دهد. مهم‌ترین علت‌های سندرم دکرون عبارت‌اند از:

 انجام حرکات تکراری با شست و مچ دست

تکرار مداوم حرکاتی مانند تایپ کردن، نوشتن، کار با موس، استفاده طولانی از تلفن همراه یا کار با ابزارهای دستی، فشار زیادی به تاندون‌های شست وارد می‌کند و می‌تواند زمینه‌ساز التهاب آن‌ها شود.

 بلند کردن نوزاد یا اجسام سنگین

بلند کردن مکرر کودک یا حمل وسایل سنگین، به‌ویژه زمانی که شست در وضعیت نامناسب قرار می‌گیرد، یکی از شایع‌ترین دلایل ابتلا به سندرم دکرون است. به همین دلیل این بیماری در میان مادران پس از زایمان بیشتر دیده می‌شود.

فعالیت‌های شغلی

برخی مشاغل به دلیل استفاده مداوم از دست و مچ، خطر ابتلا را افزایش می‌دهند، از جمله:

• کارمندان و تایپیست‌ها
• برنامه‌نویسان
• آرایشگران
• دندانپزشکان
• خیاطان
• آشپزها
• نجاران و تعمیرکاران

ورزش‌های سنگین یا حرکات نادرست

ورزش‌هایی مانند تنیس، بدمینتون، گلف، والیبال، بدنسازی و سنگ‌نوردی، در صورت انجام مکرر یا با تکنیک نادرست، می‌توانند باعث التهاب تاندون‌های شست شوند.

 آسیب یا ضربه به مچ دست

ضربه مستقیم، پیچ‌خوردگی یا آسیب‌های قبلی مچ دست ممکن است باعث ایجاد التهاب یا تشکیل بافت اسکار در اطراف تاندون‌ها شده و حرکت طبیعی آن‌ها را مختل کند.

 افزایش سن

با افزایش سن، انعطاف‌پذیری تاندون‌ها کاهش می‌یابد و احتمال بروز التهاب بیشتر می‌شود. به همین دلیل این بیماری بیشتر در افراد ۳۰ تا ۵۰ سال دیده می‌شود.

بارداری و تغییرات هورمونی

تغییرات هورمونی در دوران بارداری و شیردهی، همراه با مراقبت از نوزاد، می‌تواند احتمال ابتلا به سندرم دکرون را افزایش دهد.

 بیماری‌های زمینه‌ای

برخی بیماری‌ها نیز می‌توانند خطر بروز این عارضه را بیشتر کنند، از جمله:

• آرتریت روماتوئید
• دیابت
• بیماری‌های التهابی مفاصل
• برخی بیماری‌های مزمن که باعث التهاب تاندون‌ها می‌شوند.

استفاده نادرست از تلفن همراه

نگه داشتن طولانی‌مدت تلفن همراه و تایپ کردن با انگشت شست، فشار مداومی به تاندون‌های این ناحیه وارد می‌کند و در صورت تکرار، می‌تواند باعث بروز یا تشدید سندرم دکرون شود.

 علائم سندرم دکرون

علائم سندرم دکرون معمولاً به‌تدریج ظاهر می‌شوند و با پیشرفت التهاب شدت پیدا می‌کنند. شایع‌ترین نشانه این بیماری، درد در قسمت کنار شست و مچ دست است که هنگام انجام فعالیت‌های روزمره بیشتر می‌شود. شدت علائم در افراد مختلف متفاوت است و ممکن است از درد خفیف تا محدودیت شدید حرکتی متغیر باشد.

مهم‌ترین علائم سندرم دکرون عبارت‌اند از:

 درد در کنار شست و مچ دست

شایع‌ترین علامت این بیماری، درد شست دست و قسمت خارجی مچ است. این درد معمولاً هنگام حرکت دادن شست، گرفتن اجسام یا چرخاندن مچ تشدید می‌شود.

 تورم در ناحیه شست

در بسیاری از بیماران، به دلیل التهاب تاندون شست، تورم خفیف تا متوسط در قسمت قاعده شست و کنار مچ دست مشاهده می‌شود.

 افزایش درد هنگام گرفتن اجسام

فعالیت‌هایی مانند باز کردن درب بطری، گرفتن لیوان، حمل کیف، استفاده از قیچی یا گرفتن فرمان خودرو می‌توانند باعث افزایش درد شوند.

 درد مچ دست کنار شست

درد مچ دست کنار شست معمولاً هنگام خم کردن مچ یا حرکت دادن شست بیشتر می‌شود و گاهی به سمت ساعد نیز انتشار پیدا می‌کند.

 کاهش قدرت دست

التهاب تاندون‌ها باعث می‌شود قدرت گرفتن اجسام کاهش یابد و انجام کارهای روزمره برای فرد دشوار شود.

 محدود شدن حرکت شست

برخی بیماران هنگام باز کردن یا دور کردن شست از سایر انگشتان، احساس درد یا محدودیت حرکتی دارند.

 حساسیت به لمس

فشار دادن قسمت خارجی مچ یا محل عبور تاندون‌های شست معمولاً با درد و حساسیت همراه است.

احساس گیر کردن یا تق‌تق شست

در برخی موارد، بیمار هنگام حرکت دادن شست احساس گیر کردن، ساییدگی یا شنیدن صدای تق‌تق در مسیر تاندون‌ها دارد.

 انتشار درد به ساعد

با پیشرفت بیماری، درد ممکن است از کنار شست به سمت مچ و حتی قسمت تحتانی ساعد گسترش پیدا کند.

 تشدید درد هنگام انجام حرکات تکراری

کار طولانی با کامپیوتر، استفاده از تلفن همراه، تایپ کردن، نوشتن یا بلند کردن کودک می‌تواند علائم را تشدید کند.

 سفتی و خشکی شست در ابتدای روز

برخی بیماران به‌ویژه پس از استراحت یا هنگام بیدار شدن از خواب، احساس سفتی و کاهش انعطاف‌پذیری در شست دارند که با حرکت تدریجاً بهتر می‌شود.

اختلال در انجام فعالیت‌های روزمره

در مراحل پیشرفته، حتی کارهای ساده مانند بستن دکمه لباس، باز کردن زیپ، گرفتن قاشق یا استفاده از کلید نیز ممکن است با درد و ناراحتی همراه باشد.

 عوارض سندرم دکرون

اگر سندرم دکرون به‌موقع درمان نشود، ممکن است التهاب تاندون‌ها مزمن شده و باعث کاهش دامنه حرکتی شست، ضعف در گرفتن اجسام، درد مداوم و اختلال در انجام فعالیت‌های روزمره شود. در برخی موارد نیز تأخیر در درمان می‌تواند احتمال نیاز به جراحی را افزایش دهد. بنابراین شروع درمان در مراحل اولیه اهمیت زیادی دارد.

 روش تشخیص سندرم دکرون

تشخیص سندرم دکرون معمولاً با بررسی شرح حال بیمار، معاینه بالینی و انجام تست فینکلشتاین انجام می‌شود. در صورت نیاز، پزشک ممکن است برای رد سایر بیماری‌های مچ دست از سونوگرافی یا MRI نیز استفاده کند. تشخیص دقیق، اولین قدم برای انتخاب بهترین روش درمان است.

راه‌های درمان سندرم دکرون

انتخاب روش درمان به شدت علائم و مدت زمان ابتلا بستگی دارد. در بیشتر بیماران، درمان‌های غیرجراحی مانند استراحت، دارودرمانی، استفاده از اسپلینت و فیزیوتراپی سندرم دکرون نتایج بسیار خوبی دارند. در موارد شدید یا مقاوم به درمان، ممکن است جراحی توصیه شود.

 استراحت کافی و کمپرس آب سرد

کاهش فعالیت‌هایی که باعث افزایش درد می‌شوند، فرصت ترمیم تاندون‌ها را فراهم می‌کند. همچنین استفاده از کمپرس سرد به مدت ۱۵ تا ۲۰ دقیقه، چند بار در روز، می‌تواند به کاهش التهاب و درد کمک کند.

دارودرمانی

پزشک ممکن است برای کنترل درد و التهاب، داروهای ضدالتهاب غیراستروئیدی یا در برخی موارد تزریق کورتیکواستروئید را تجویز کند. مصرف این داروها باید تنها با نظر پزشک انجام شود.

 فیزیوتراپی

فیزیوتراپی سندرم دکرون یکی از مؤثرترین روش‌های درمان غیرجراحی برای کاهش درد، کنترل التهاب و بهبود عملکرد شست و مچ دست است. در این روش، ابتدا فیزیوتراپیست با ارزیابی دقیق شدت علائم، میزان محدودیت حرکتی و علت ایجاد بیماری، برنامه درمانی متناسب با شرایط هر بیمار را طراحی می‌کند. سپس با استفاده از روش‌هایی مانند تمرین‌درمانی، درمان‌های دستی، لیزر پرتوان، تکارتراپی، اولتراسوند و سایر تکنیک‌های فیزیوتراپی، روند بهبودی تاندون‌ها تسریع شده و عملکرد طبیعی دست به‌تدریج بازمی‌گردد.

اگر از درد کنار شست یا مچ دست رنج می‌برید، توصیه می‌شود درمان را به تعویق نیندازید و برای ارزیابی و شروع درمان به یک مرکز تخصصی فیزیوتراپی در شهریار مراجعه کنید. تشخیص و درمان زودهنگام می‌تواند از پیشرفت بیماری، مزمن شدن درد و نیاز به جراحی جلوگیری کرده و بازگشت سریع‌تر به فعالیت‌های روزمره را امکان‌پذیر کند.

 عمل جراحی دکرون

در صورتی که علائم با درمان‌های غیرجراحی برطرف نشوند، پزشک ممکن است جراحی آزادسازی غلاف تاندون را توصیه کند. این جراحی با هدف کاهش فشار روی تاندون‌ها انجام می‌شود و پس از آن نیز معمولاً فیزیوتراپی برای بازیابی کامل عملکرد دست توصیه می‌شود.

 پیشگیری از سندرم دکرون

برای کاهش خطر ابتلا به سندرم دکرون، بهتر است از انجام حرکات تکراری طولانی‌مدت خودداری کنید، هنگام کار با کامپیوتر یا تلفن همراه به وضعیت مچ دست توجه داشته باشید، بین فعالیت‌ها استراحت کنید و تمرینات کششی و تقویتی مناسب را انجام دهید. رعایت اصول ارگونومی نیز نقش مهمی در پیشگیری از این عارضه دارد.

 افراد مبتلا به سندرم دکرون چه نکاتی را باید رعایت کنند؟

افراد مبتلا بهتر است تا زمان بهبود از بلند کردن اجسام سنگین، انجام حرکات تکراری با شست و استفاده طولانی از تلفن همراه خودداری کنند. استفاده صحیح از اسپلینت، انجام منظم تمرینات تجویزشده توسط فیزیوتراپیست و مراجعه منظم برای پیگیری روند درمان نیز می‌تواند به بهبود سریع‌تر و کاهش احتمال بازگشت بیماری کمک کند.

سندرم دکرون با چه بیماری‌هایی اشتباه گرفته می‌شود؟

از آنجا که درد مچ دست می‌تواند علل مختلفی داشته باشد، گاهی سندرم دکرون با بیماری‌های دیگر اشتباه گرفته می‌شود.

مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از:

به همین دلیل، تشخیص دقیق توسط پزشک یا فیزیوتراپیست اهمیت زیادی دارد.

مرکز فیزیوتراپی سندرم دکرون در غرب تهران

فیزیوتراپی غزال با بهره‌گیری از تجهیزات پیشرفته و روش‌های نوین توانبخشی، خدمات تخصصی درمان سندرم دکرون و سایر مشکلات مچ و شست دست را ارائه می‌دهد. در این مرکز، ابتدا وضعیت بیمار به‌صورت دقیق ارزیابی شده و علت ایجاد درد، میزان التهاب و محدودیت حرکتی بررسی می‌شود. سپس با توجه به شرایط هر فرد، یک برنامه درمانی اختصاصی طراحی می‌شود که می‌تواند شامل درمان‌های دستی، تمرین‌درمانی، لیزر پرتوان، تکارتراپی، اولتراسوند و سایر روش‌های مؤثر فیزیوتراپی باشد. هدف از این برنامه درمانی، کاهش التهاب تاندون‌ها، تسکین درد، افزایش دامنه حرکتی شست، تقویت عضلات و بازگرداندن عملکرد طبیعی دست است. اگر به دنبال خدمات تخصصی فیزیوتراپی برای درمان سندرم دکرون هستید، فیزیوتراپی غزال با ارائه برنامه‌های درمانی متناسب با نیاز هر بیمار، در مسیر بهبود و بازگشت به فعالیت‌های روزمره همراه شما خواهد بود. برای دریافت مشاوره و رزرو نوبت می‌توانید با شماره 09304263186 تماس بگیرید.

نتیجه‌گیری

سندرم دکرون یکی از شایع‌ترین علل درد شست دست و درد مچ دست کنار شست است که در اثر التهاب غلاف تاندون‌های شست ایجاد می‌شود. این بیماری معمولاً به دلیل انجام حرکات تکراری، استفاده بیش از حد از دست، فعالیت‌های شغلی یا ورزشی و گاهی نیز تغییرات هورمونی در دوران بارداری و پس از زایمان بروز می‌کند. اگرچه ممکن است در ابتدا تنها با درد خفیف ظاهر شود، اما در صورت بی‌توجهی می‌تواند باعث کاهش قدرت دست، محدودیت حرکت شست و اختلال در انجام فعالیت‌های روزمره شود.

تشخیص به‌موقع با کمک معاینه بالینی و تست فینکلشتاین، نقش مهمی در انتخاب بهترین روش درمان دارد. خوشبختانه در بیشتر بیماران، درمان سندرم دکرون بدون نیاز به جراحی امکان‌پذیر است. استراحت، اصلاح فعالیت‌ها، استفاده از اسپلینت، داروهای ضدالتهاب و به‌ویژه فیزیوتراپی سندرم دکرون از مؤثرترین روش‌های درمانی محسوب می‌شوند و می‌توانند درد را کاهش داده و عملکرد طبیعی دست را بازگردانند.

اگر درد کنار شست یا مچ دست شما بیش از چند روز ادامه دارد، هنگام گرفتن اجسام یا حرکت دادن شست تشدید می‌شود یا انجام فعالیت‌های روزمره را برایتان دشوار کرده است، بهتر است هرچه زودتر برای بررسی تخصصی اقدام کنید. شروع درمان در مراحل اولیه، علاوه بر کوتاه‌تر شدن روند بهبودی، احتمال نیاز به جراحی را نیز به میزان قابل توجهی کاهش می‌دهد.

سوالات متداول

آیا سندرم دکرون باعث بی‌حسی انگشتان می‌شود؟

خیر. سندرم دکرون معمولاً باعث درد و التهاب در کنار شست و مچ دست می‌شود و به‌طور معمول با بی‌حسی یا گزگز انگشتان همراه نیست. اگر بی‌حسی دارید، ممکن است مشکل دیگری مانند سندرم تونل کارپال مطرح باشد.

 آیا استفاده زیاد از تلفن همراه می‌تواند باعث درد کنار شست شود؟

بله. استفاده طولانی‌مدت از تلفن همراه، به‌ویژه تایپ کردن با شست، فشار زیادی به تاندون‌های این ناحیه وارد می‌کند و می‌تواند خطر بروز یا تشدید علائم را افزایش دهد.

 آیا استفاده از مچ‌بند برای همه بیماران مفید است؟

مچ‌بند یا اسپلینت می‌تواند با کاهش حرکت شست و مچ، به استراحت تاندون‌ها کمک کند؛ اما نوع و مدت استفاده از آن باید توسط پزشک یا فیزیوتراپیست تعیین شود.

 آیا می‌توان با وجود این بیماری به کار روزانه ادامه داد؟

در بسیاری از موارد بله، اما لازم است فعالیت‌هایی که باعث افزایش درد می‌شوند کاهش یابند و اصول ارگونومی در محیط کار رعایت شود.

 خوابیدن روی دست می‌تواند علائم را بدتر کند؟

اگر مچ و شست هنگام خواب در وضعیت نامناسب قرار بگیرند، ممکن است درد صبحگاهی بیشتر شود. استفاده از اسپلینت شبانه در برخی بیماران می‌تواند کمک‌کننده باشد.

 آیا سرما یا گرما برای کاهش درد بهتر است؟

در مراحل اولیه التهاب، کمپرس سرد معمولاً به کاهش درد و تورم کمک می‌کند. در مراحل بعدی و پس از کاهش التهاب حاد، استفاده از گرما ممکن است برای کاهش خشکی و بهبود حرکت مفید باشد.

 آیا انجام ماساژ برای این بیماری توصیه می‌شود؟

ماساژ ملایم اطراف عضلات ساعد ممکن است مفید باشد، اما ماساژ مستقیم روی تاندون ملتهب یا انجام آن با فشار زیاد می‌تواند باعث تشدید علائم شود.

آیا سندرم دکرون ممکن است دوباره عود کند؟

بله. اگر پس از بهبودی، حرکات تکراری اصلاح نشوند یا فشار زیادی به شست و مچ وارد شود، احتمال بازگشت علائم وجود دارد.

 چه کارهایی را باید در دوران بهبودی انجام ندهیم؟

بهتر است تا زمان بهبود از بلند کردن اجسام سنگین، تایپ طولانی، استفاده مداوم از تلفن همراه، حرکات تکراری شست و فعالیت‌هایی که درد را تشدید می‌کنند، خودداری کنید.

 برای جلوگیری از ابتلا به این بیماری چه اقداماتی می‌توان انجام داد؟

استراحت منظم هنگام کار، انجام حرکات کششی، رعایت اصول ارگونومی، استفاده صحیح از مچ دست، تقویت عضلات ساعد و پرهیز از انجام حرکات تکراری طولانی‌مدت، از مهم‌ترین راهکارهای پیشگیری هستند.